U bevindt zich hier: Startpagina » Lagos » Steden in de omgeving » Faro

Faro

Faro

klik op foto voor vergroting

Faro, de miskende stad. Voor veel toeristen is ze slechts de toegangspoort tot klassieke vakantieoorden zoals Albufeira of Praia da Rocha. Het strand van Faro ligt inderdaad vlak bij het vliegveld. Maar de stad heeft een zeer persoonlijke, zeer Portugese flair behouden. In geen enkele andere stad in de Algarve kunt u zo uitgebreid genieten van historische kunst, cultuur en winkelen.

Faro, sinds 1756 de hoofdstad van de Algarve, is in de loop der eeuwen diverse malen herrezen: na een invasie, een aardbeving en een brand. Onder de Romeinen groeide het prehistorische vissersdorp, dat zij Ossonoba noemden, uit de haven en bestuurscentrum. In 1249 verdreef Afonso III de moren uit Faro en de plaats beleefde tot 1596 een bloeiperiode. Toen werd Faro in brand gestoken door de graaf van Essex. Een nieuwe stad herrees uit de as, net op tijd voor de aardbeving van 1755. Overblijfselen zijn nog steeds te zien, maar de mooiste gebouwen zijn van na deze periode.

Bezienswaardigheden

Arco da Vila

Arco da Vila

klik op foto voor vergroting

De oude stadspoort leidt naar het historische centrum, dat nog ommuurd is door resten van de middeleeuwse stadswal. Het ontwerp van deze imposante poort in renaissancestijl is van de Italiaanse architect Francisco Xavier Fabri. In een nis boven de poort waakt de patroonheilige van Faro, Thomas van Aquino, over de stad.

Cemitério dos Judeus

In het noordwesten van de stad ligt de begraafplaats voor de joodse gemeenschap, die in de 18de eeuw door Marquês de Pombal hierheen is gehaald om de economie te verbeteren. De begraafplaats is traditioneel Sefardisch, wat inhoudt dat kinderen bij de ingang liggen, vrouwen in het midden en mannen achteraan. De begraafplaats werd gebruikt van 1838 tot 1932. In die tijd woonden er zestig joodse gezinnen in de streek, maar tegenwoordig heeft Faro geen joodse gemeenschap.

Igreja do Carmo

Igreja do Carmo

klik op foto voor vergroting

De eerste steen voor deze kerk met twee torens werd al in 1713 gelegd door de rijke karmelietenorde, maar het bouwwerk werd pas afgewerkt in 1877. Vanbuiten niet zo’n schoonheid, maar vanbinnen een overvloed aan barok. Door de eenvoud van de witte wanden komen de overdadige goudsculpturen aan het hoofdaltaar en de vier zijaltaren goed tot hun recht. Achter de kerk ligt de Capela dos Ossos, een macaber knekelhuis met aan de wanden knoken, schedels en haar.

Igreja de São Francisco

Igreja de São Francisco

klik op foto voor vergroting

Deze éénbeukige kerk uit 1679 behoort tot het klooster van de franciscanenorde. Het is vooral bekend om zijn weelderige talha dourada (verguld houtsnijwerk) en de prachtige uitgevoerde azulejopanelen. De wanden, de koepel en de preekstoel zijn volledig met goudsnijwerk versierd. De blauwwitte tegels stellen taferelen uit het leven van de Heilige Franciscus voor.

Paço Episcopal

Paco Episcopal

klik op foto voor vergroting

klik op foto voor vergroting

Een bonte mengeling van gotiek, renaissance en barok. De kathedraal werd oorspronklijk gebouwd in 1271, maar van dit gotisch bouwwerk doorstond allen de klokkentoren de tand destijds. Door de drie spitsboogportalen van deze toren komt u in het driebeukinge interieur van de kathedraal. Hier overheerst duidelijk de renaissancestijl. Een prachtig deel van de kathedraal is de Capela de Nossa Senhora do Rosário met overvloedig gouden versieringen en azulejos in Hollandse stijl. Het barokke orgel is een van de mooiste van Portugal.

São Pedro

De parochiekerk van Faro is gewijd aan Petrus, de beschermheilige van de vissers. Hoewel bij de restauratie na de aardbeving van 1755 Italiaanse zuilen zijn gebruikt, is de originele barokke versiering, zoals het hoogaltaarstuk (1689), grotendeels bewaard gebleven. Bijzonder fraai is ook de kapel Santíssimo Sacramento met zijn altaarstuk (ca. 1745) met een bas-reliëf van het Laatste Avondmaal en een sculptuur van de H. Anna die Maria leert lezen. Het altaar van de Capela das Almas wordt omgeven door azulejos (ca. 1730) met heiligen die zielen uit het vagevuur trekken.